Języki rzadkie - oferta tłumaczeń pisemnych i ustnych

Szanowni Państwo,

poniżej przedstawiamy listę języków w ramach naszej oferty "Rzadkie języki". Tłumaczenia we wszystkich poniższych językach wykonywane są w naszym biurze na bieżąco, a wszystkie tłumaczenia do 10 stron wykonujemy w ciągu 72 godzin (w dni robocze) przez native speakerów zamieszkujących dany obszar językowy. Serdecznie zapraszamy do współpracy. Atrakcyjne warunki współpracy dla biur tłumaczeń, organów administracji publicznej oraz naszych partnerów. Jeżeli potrzebujecie Państwo tłumaczenia potwierdzonego tj. tłumaczenia, którego wierność potwierdza nasze biuro swoją pieczęcią i podpisem serdecznie zapraszamy tutaj.

Kliknij tutaj i zobacz listę wszystkich języków oraz tłumaczy w naszym biurze

 

Abchaski

Język abchaski (abch. аҧсуа бызшәа) należy do rodziny języków kaukaskich, używany przez Abchazów. Jest to język aglutynacyjny i polisynetyczny, używany w Abchazji (ok. 100 tys. osób) oraz w północno-wschodniej Turcji (ocenia się, iż liczba osób pochodzenia abchaskiego w Turcji może wynosić nawet 500 tys. osób[potrzebne źródło], choć większość z nich język zna raczej biernie, na co dzień posługując się głównie tureckim).


Amharski

Język amharski – język semicki z grupy etiopskiej, rodziny języków afroazjatyckich (chamito-semickich) z silnym wpływem substratu kuszyckiego. Urzędowy język Etiopii używany jako język ojczysty przez około 18 mln osób. Jako język dworu królewskiego zastąpił pod koniec XIII wieku język gyyz. Ma spółgłoski ejektywne w miejsce ogólnosemickich faryngalizowanych. Do zapisu języka amharskiego używa się pisma etiopskiego.


Azerski

Język azerski (język azerbejdżański, azer. Azərbaycan dili / آذربايجان ديلی) – język należący do grupy języków tureckich, używany głównie w Azerbejdżanie, północno-zachodnim Iranie, we wschodniej Turcji, a także w Gruzji, Armenii, Kazachstanie oraz na obszarze Federacji Rosyjskiej.


Baskijski

Język baskijski (nazwy własne, zależnie od dialektu: euskara, euskera, eskuara, üskara) - język Basków zamieszkujących kilka prowincji na pograniczu Hiszpanii i Francji. Posługuje się nim dzisiaj ponad milion osób, z których ok 90% mieszka w Hiszpanii. Wyróżnia się 10 dialektów języka baskijskiego. Ze względu na duże różnice pomiędzy nimi powstała ustandaryzowana odmiana języka - Euskara batua, łącząca cechy największych dialektów języka baskijskiego, oparta zwłaszcza na dialekcie Gipuzkoa. Odmiana ta nauczana jest w szkołach. Literatura w tym języku powstaje od XVI wieku. Pierwszą drukowaną książkę w tym języku wydano w 1545 roku. Jego przynależność genetyczna nie została do tej pory ustalona, ale z pewnością nie jest to język indoeuropejski. Mówiono nim już przed kolonizacją zachodniej Europy przez Indoeuropejczyków. Istnieją przypuszczenia, że jest on spokrewniony z językami kartwelskimi, bywa też zaliczany do kontrowersyjnej rodziny dene-kaukaskiej. W języku baskijskim występują liczne zapożyczenia z łaciny, hiszpańskiego i francuskiego.


Bengalski

Język bengalski (bengalski: বাংলা bangla, ang.: bengali) - język z grupy indoaryjskiej języków indoeuropejskich, którym posługuje się ponad 185 mln mówiących, głównie w Bangladeszu (120 mln) i Indiach (65 mln). Jest on jednocześnie językiem urzędowym w tych dwóch państwach (w Indiach w stanie Bengal Zachodni). Do jego zapisu używa się pisma bengalskiego. Poza standardowym bengalskim używa się kilku odmian tego języka: dialektu চাটগাঁইয়া বুলি Chaţgãia buli (ang. Chittagonian) - ok. 14 mln., używanego w południowo-wschodnim Bangladeszu, traktowanego niekiedy jako odrębny język[1], sylheti w północno-wschodnim Bangladeszu (ok. 5 mln) oraz czakma w okolicach miasta Ćottogram (250 tys.).


Birmański

Język birmański – język z grupy tybeto-birmańskiej języków chińsko-tybetańskich, używany jako język ojczysty przez ponad 30 milionów ludzi oraz przez dalsze 10 milionów jako środek komunikacji ponadetnicznej w Birmie, gdzie posiada status języka urzędowego. Do jego zapisu stosuje się alfabet birmański. Birmański język literacki silnie różni się od języka mówionego, niektórzy językoznawcy uważają je nawet za dwa odmienne języki.


Czeczeński

Język czeczeński (czecz. нохчийн мотт, Noxçiyn mott) – język Czeczenów, zamieszkujących głównie autonomiczną republikę Czeczenii, wchodzącą w skład Federacji Rosyjskiej. Należy do języków nachskich (nachijskich), tworzących podgrupę wśród języków nachsko-dagestańskich (północno-wschodnich) ramach hipotetycznej wielkiej rodziny języków dene-kaukaskich. Jest to język ergatywny.


Fidżyjski

Język fidżyjski — język austronezyjski ze wschodniej gałęzi grupy oceanicznej, blisko spokrewniony z językami polinezyjskimi, przez wieki pozostawał pod ich wpływem z powodu kontaktów Fidżyjczyków z Tongijczykami i Samoańczykami. Używany jest na Fidżi przez około 300.000 ludzi, dla których jest to język podstawowy. Jest to mniej niż połowa ludności Fidżi, którą stanowią niemal wyłącznie autochtoni.


Indonezyjski

Język indonezyjski (Bahasa Indonesia) - od 1949 język urzędowy w Indonezji, około 80 mln. użytkowników. Powstał w 1928 przez deklarację o stworzeniu nowego języka (obok malajskiego). W związku z tym jest do niego silnie zbliżony, wyróżnia się zaś m.in. większą liczbą zapożyczeń z języka niderlandzkiego. Zapisywany jest przy pomocy alfabetu łacińskiego. Wśród interesujących cech języka indonezyjskiego wymienić można m.in. tendencje do silniejszego odróżniania wieku od płci (np. kakak - starszy brat lub siostra, adik - młodszy brat lub siostra) i sposób wyrażania "wiele" poprzez powtórzenie danego słowa: kucing - kot, dua kucing - dwa koty itd., ale: kucing-kucing - wiele kotów (zapisywane często jako: kucing2). Dominuje szyk SVO, choć w konstrukcjach biernych używa też OSV.


Kazachski

Język kazachski należy wraz z językiem karaimskim, karakałpackim, kirgiskim i tatarskim do grupy języków kipczackich ałtajsko-tureckiej rodziny językowej, . Mówi nim ok. 12 mln ludzi - przede wszystkim w Kazachstanie (gdzie jest językiem urzędowym), ale także w Afganistanie, Chinach, Iranie, Kirgistanie, Mongolii, Rosji, Tadżykistanie, Turcji, Turkmenistanie, Ukrainie i Uzbekistanie.


Kurdyjski

Język kurdyjski należy do rodziny języków indoeuropejskich. Językiem tym posługują się Kurdowie na obszarach wschodniej Turcji, północnego i północno-wschodniego Iraku i Syrii, a także w Iranie na Kaukazie i Armenii (zob. też Kurdystan). Ocenia się, że jest on językiem ojczystym ok. 22 mln osób.


Kirgiski

Język kirgiski (kir. кыргыз тили, кыргызча, قىرعىزچا, قىرعىز تىلى) – język należący do rodziny języków tureckich. Wraz z rosyjskim stanowi język urzędowy Kirgistanu. Porozumiewa się nim ok. 3 mln[1] ludzi, głównie Kirgizów w swoim kraju, ale też w Afganistanie, Chinach, Kazachstanie, Tadżykistanie, Turcji i Uzbekistanie.


Malajski

Język malajski – język należący do rodziny języków austronezyjskich. W 1986 roku miał około 18 mln użytkowników. Jest językiem rodzimym Malajów zamieszkujących Półwysep Malajski i pewne regiony Sumatry. Jest językiem urzędowym Malezji i Brunei, jednym z czterech języków urzędowych Singapuru oraz językiem roboczym Filipin i Timoru Wschodniego. Forma malajskiego zaadaptowana przez Malezję nazywa się bahasa malaysia. W Singapurze i Brunei znany jest pod nazwą bahasa melayu. Język malajski został ponadto zaadaptowany do roli języka urzędowego przez Indonezję w momencie uzyskania niepodległości i otrzymał nazwę bahasa indonesia.


Maltański

Maltański to język z grupy semickiej rodziny afroazjatyckiej. Maltański jest używany m.in. przez około 350 tys. osób na Malcie, gdzie jest językiem urzędowym. Maltański jest blisko spokrewniony z arabskim, czasem uważany jest nawet za jego dialekt. Jednak najnowsze badania lingwistyczne sugerują, że wywodzi się on ze starożytnego języka punickiego. Wiele zapożyczeń czerpał z języków włoskiego i angielskiego. Jest to jedyny język semicki zapisywany alfabetem łacińskim. Najstarszym znanym tekstem zapisanym po maltańsku jest "Il Cantilena", wiersz pochodzący z XV wieku, pióra Pietro Caxaro. Maltański bardzo długo pozostawał w formie mówionej. Gdy zaczęto go zapisywać, początkowo używano alfabetu arabskiego, a dopiero później łacińskiego.


Mongolski

Język mongolski – główny język z rodziny mongolskiej języków ałtajskich. W węższym znaczeniu nazwa ta odnosi się do dialektu chałchaskiego, będącego podstawą współczesnego standardu literackiego i języka urzędowego Mongolii (z tego względu język mongolski bywa czasem nazywany także chałcha-mongolskim albo po prostu chałchaskim). W szerszym znaczeniu nazwa ta obejmuje także szereg dialektów ludności mongolskiej z terenów niepodległego państwa mongolskiego, niektórych obszarów Rosji oraz niektórych prowincji Chińskiej Republiki Ludowej, m. in. dialekty: czacharski, uracki, chorczyn-tumucki, chorczyński, udżumczyński, ordoski. Całkowita liczba osób mówiących językiem mongolskim w szerszym znaczeniu szacowana jest na ok. 7 milionów.


Nepalski

Język nepalski, nepali (dawne nazwy: gorkhali, khas kura) - język z grupy indoaryjskiej, z rodziny języków indoeuropejskich, którym posługuje się ponad 17 mln ludzi - w tym ok. 11 mln (Spis z 2001 r)[2] to mieszkańcy Nepalu (reszta to m.in. mieszkańcy północnych Indii - przede wszystkim okolic Dardżylingu) i Sikkimu.


Osetyjski

Język osetyjski, osetyński (Ирон æвзаг, Iron ævzag lub Иронау, Ironau) należy wraz z językiem tackim i tałyskim do podgrupy irańskiej języków indoirańskich, którymi mówi się na Kaukazie. Uważa się, iż jest kontynuacją języka starożytnych Scytów, a ściślej - dialektów zachodnioscytyjskich. Językiem osetyjskim posługują się Osetyjczycy w leżącej na terenie Federacji Rosyjskiej Republice Północna Osetia - Alania oraz w stanowiącej oficjalnie część Gruzji Osetii Południowej. Ogólna liczba posługujących się tym językiem oceniana jest na ok. 500 tys. osób.


Pendżabski

Język pendżabski (pańdźabi) – język z grupy indoaryjskiej języków indoeuropejskich, którym posługuje się ponad 90 mln osób, zamieszkujących historyczną krainę Pendżab na pograniczu indyjsko-pakistańskim. W pakistańskiej prowincji Pendżab i indyjskim stanie Pendżab ma on status języka urzędowego.


Paszto

Język paszto (pasztuński, błędna nazwa: afgański; nazwa własna پښتو [ pəʂ'to]) należy do rodziny języków indoeuropejskich. Językiem tym posługują się Pasztunowie zamieszkujący Pakistan (13 mln) i Afganistan (8 mln). W tym drugim kraju jest to także język urzędowy obok perskiego dari.


Somalijski

Język somalijski – język z grupy języków kuszyckich rodziny afroazjatyckiej, jeden z języków urzędowych Somalii oraz Somalilandu. Używany jest też przez mniejszości narodowe we wschodniej Etiopii, Dżibuti oraz Kenii. Szacunkowo liczba posługujących się nim wynosi 14 mln osób.


Tamilski

Język tamilski (tamil), tamilski: தமிழ் (tamizh) – język z rodziny drawidyjskiej, jej grupy południowej. Drugi, obok języka telugu, pod względem liczby użytkowników język tej rodziny – posługuje się nim około 65 mln Tamilów. Zamieszkują oni głównie południowoindyjski stan Tamil Nadu (60 mln) oraz wyspę Cejlon (4 mln). Językiem tym posługuje się także ponad milion emigrantów tamilskich w Malezji i Singapurze. Język urzędowy Singapuru, Sri Lanki i stanu Tamil Nadu.


Tadżycki

Język tadżycki – etnolekt z grupy irańskiej języków indoeuropejskich, zazwyczaj uważany za wariant języka perskiego. Jest językiem urzędowym Tadżykistanu. Język tadżycki wyewoluował z języka perskiego pod wpływem sąsiednich języków tureckich (przede wszystkim uzbeckiego). Zachował wiele archaicznych form gramatycznych i leksykalnych, które zanikły we współczesnym języku perskim.


Tajski

Język tajski - język z rodziny języków dajskich, oficjalny język Tajlandii, używany jako pierwszy język jedynie w centralnej części Tajlandii (wokół Bangkoku). Na północy, południu oraz w regionie północno-wschodnim mówi się odrębnymi językami tajskimi.


Turkmeński

Język turkmeński (turkmeńskie: Тürkmençe (түркменче) lub türkmen dili (түркмен дили)), narodowy język Turkmenistanu. W Turkmenistanie posługuje się nim ok. 3,4 mln ludzi, poza tym ok. 3 mln w innych państwach: Afganistan (500 tys.), Iran (2 mln) i Turcja (1 tys.). Należy do grupy języków tureckich.


Urdu

Urdu (اردو urdū) – język indoeuropejski z grupy indoaryjskiej używany obecnie przez ponad 50 milionów ludzi na subkontynencie indyjskim i przez ponad milion osób zamieszkujących poza Azją.


Uzbecki

Język uzbecki (uzb. Oʻzbekcha) – język z rodziny języków tureckich, urzędowy w Uzbekistanie. Poza Uzbekistanem uzbecki jest i był w przeszłości używany głównie w Afganistanie, gdzie liczbę jego użytkowników ocenia się na ok. 1,2-1,4 mln osób. Uzbeckim posługują się także Uzbecy osiadli w sąsiednich republikach środkowoazjatyckich: w Kazachstanie, Kirgistanie, azjatyckiej części Rosji, w Turkmenistanie, a także w Chinach.

 
 

Serdecznie zapraszamy do współpracy

Zadzwoń już teraz: 22 290 22 30

lub prześlij pliki mailem: info@tlumacz.com.pl